Instrumenty pochodne na rynku gazu: Strategiczne zarządzanie ryzykiem cenowym w 2026 roku

Czy strategia energetyczna Twojego przedsiębiorstwa na 2026 rok opiera się na rzetelnych danych, czy jedynie na nadziei, że rynkowe turbulencje ominą Twój budżet? W obliczu planowanego przez Unię Europejską całkowitego odejścia od surowców z Rosji do 2027 roku, rynek paliw wkroczył w erę strukturalnej zmienności, gdzie ceny zależą od globalnej logistyki LNG i polityki klimatycznej. Rozumiemy, że rosnąca złożoność kontraktów oraz trudności w budżetowaniu wydatków w perspektywie wieloletniej budzą uzasadniony niepokój osób odpowiedzialnych za finanse. Właśnie dlatego profesjonalne instrumenty pochodne na rynku gazu stają się obecnie kluczowym fundamentem bezpieczeństwa, a nie tylko skomplikowanym dodatkiem do umów zakupu surowca.

Z niniejszego opracowania dowiesz się, jak działają derywaty gazowe oraz w jaki sposób wykorzystać je do skutecznej stabilizacji finansowej Twojej organizacji. Wyjaśnimy różnice między kontraktami terminowymi a opcjami, co pozwoli Ci świadomie wybierać narzędzia dopasowane do profilu ryzyka firmy. Przedstawimy również, jak nowoczesne prognozy exMetrix oraz systemy alertów rynkowych wspierają precyzyjne wyznaczanie momentów wejścia w pozycję zabezpieczającą. Dzięki tej wiedzy przekształcisz niepewność rynkową w przewidywalny plan kosztów operacyjnych, budując trwałą przewagę konkurencyjną w oparciu o twarde dane analityczne i sprawdzone mechanizmy giełdowe.

Czym są instrumenty pochodne na rynku gazu i dlaczego są kluczowe w 2026 roku?

Zarządzanie kosztami energii w nowoczesnym przedsiębiorstwie przestało być domeną działów administracyjnych, stając się krytycznym elementem strategii finansowej. Instrumenty pochodne na rynku gazu to zaawansowane kontrakty finansowe, których wartość jest bezpośrednio powiązana z ceną błękitnego paliwa na giełdach towarowych. Choć ich struktura bywa złożona, podstawowa definicja instrumentów pochodnych wskazuje na ich główny cel: transfer ryzyka zmiany ceny z podmiotu gospodarczego na innych uczestników rynku lub instytucje finansowe. W 2026 roku, gdy europejski rynek gazu opiera się niemal całkowicie na globalnych dostawach LNG, derywaty stanowią fundament bezpieczeństwa energetycznego Polski.

Rok 2026 przynosi nową rzeczywistość rynkową. Po gwałtownym spadku zależności od gazu z Rosji (z 45% w 2022 roku do zaledwie 13% w pierwszej połowie 2025 roku), ceny surowca stały się zakładnikiem globalnej logistyki i warunków pogodowych na innych kontynentach. Taka sytuacja wymusza na polskich firmach odejście od pasywnego modelu płacenia faktur na rzecz aktywnego zarządzania pozycją rynkową. Wykorzystanie derywatów pozwala na zablokowanie kosztów zakupu w momencie, gdy prognozy rynkowe wskazują na optymalne warunki, co eliminuje przypadkowość w budżetowaniu.

Instrumenty pochodne jako polisa ubezpieczeniowa firmy

W ujęciu strategicznym, instrumenty pochodne na rynku gazu należy traktować jako specyficzny rodzaj polisy ubezpieczeniowej. Mechanizm ten pozwala przedsiębiorstwu zabezpieczyć marżę operacyjną przed niekontrolowanym wzrostem kosztów mediów. Stabilizacja cen surowca ma bezpośrednie przełożenie na wycenę produktów końcowych, co pozwala na zawieranie długoterminowych kontraktów z odbiorcami bez obaw o rentowność produkcji. Należy podkreślić, że całkowity brak zabezpieczeń cenowych w dobie zmienności strukturalnej nie jest strategią bezpieczną. Jest to w rzeczywistości forma ryzykownej spekulacji, w której firma zakłada, że ceny spot zawsze będą korzystne, co historia rynków energetycznych wielokrotnie negatywnie weryfikowała.

Rynek giełdowy (TGE) vs. rynek pozagiełdowy (OTC)

Przedsiębiorstwa planujące zabezpieczenie pozycji mają do wyboru dwie główne ścieżki obrotu:

• Towarowa Giełda Energii (TGE): Oferuje standardowe instrumenty o wysokiej płynności. Do końca listopada 2025 roku obroty na tym rynku przekroczyły rekordowe 189 TWh, co świadczy o ogromnym zaufaniu uczestników do giełdowych mechanizmów rozliczeń.
• Rynek pozagiełdowy (OTC): Pozwala na zawieranie kontraktów dwustronnych, które są precyzyjnie dostosowane do specyficznego profilu zużycia konkretnego zakładu produkcyjnego.

Wybór między tymi rynkami zależy od skali zapotrzebowania oraz pożądanego stopnia elastyczności. Transakcje giełdowe zapewniają najwyższy poziom bezpieczeństwa dzięki centralnemu systemowi rozliczeń, podczas gdy rynek OTC pozwala na optymalizację kosztów transakcyjnych przy niestandardowych wolumenach.

Rodzaje instrumentów pochodnych: Futures, Forwards i Opcje na gaz

Skuteczne zarządzanie portfelem energetycznym wymaga biegłości w doborze odpowiednich narzędzi finansowych. Instrumenty pochodne na rynku gazu dzielą się na kilka podstawowych kategorii, z których każda realizuje inne cele strategiczne. Wybór między kontraktem Forward, Futures czy Opcją zależy od akceptowalnego poziomu ryzyka oraz potrzeb w zakresie elastyczności dostaw. Zrozumienie tych różnic jest niezbędne, aby przejść od intuicyjnych zakupów do systemowego zabezpieczania marży.

Kontrakty Forward stanowią najpowszechniejszą formę zabezpieczenia w relacjach bezpośrednich z dostawcami. Są to umowy niestandaryzowane, zawierane na rynku pozagiełdowym (OTC), które pozwalają na sztywne ustalenie ceny i wolumenu dostaw w określonym terminie w przyszłości. Z kolei kontrakty Futures to instrumenty giełdowe o wysokim stopniu standaryzacji. Struktura, w jakiej funkcjonuje giełdowy rynek gazu w Polsce, zapewnia uczestnikom przejrzystość cenową oraz bezpieczeństwo rozliczeń poprzez izbę rozliczeniową. Charakterystyczną cechą Futures jest codzienne rozliczanie różnic kursowych (mark-to-market), co wymaga utrzymywania odpowiedniej płynności finansowej na depozyty zabezpieczające.

Kontrakty terminowe – stabilizacja ceny w długim terminie

W 2026 roku przedsiębiorstwa mają do dyspozycji rozszerzony wachlarz produktów terminowych. Towarowa Giełda Energii umożliwiła zabezpieczanie pozycji nawet z czteroletnim wyprzedzeniem poprzez kontrakty roczne (BASE_Y). Zamrożenie ceny na cały rok budżetowy pozwala na precyzyjne planowanie kosztów operacyjnych, co jest nieocenione w branżach energochłonnych. Należy jednak pamiętać, że kontrakty terminowe są zobowiązaniem obustronnym. Jeśli ceny rynkowe spadną poniżej poziomu zabezpieczenia, firma nadal musi zapłacić cenę kontraktową. Wybór momentu zawarcia takiej transakcji powinien być poprzedzony analizą trendów, w czym pomagają profesjonalne prognozy cen gazu.

Opcje jako elastyczna ochrona przed wzrostami

Dla podmiotów poszukujących większej swobody idealnym rozwiązaniem są opcje na gaz. Opcja typu Call daje nabywcy prawo, ale nie obowiązek, zakupu surowca po z góry określonej cenie (strike price). Jest to klasyczna ochrona przed gwałtownymi wzrostami cen przy jednoczesnym zachowaniu możliwości korzystania z ewentualnych spadków na rynku spot. Ceną za tę elastyczność jest premia opcyjna, którą płaci się z góry. Aby zoptymalizować te koszty, zaawansowani managerowie stosują strategie korytarzowe (collars). Polegają one na jednoczesnym zakupie opcji Call i sprzedaży opcji Put, co pozwala na ograniczenie zmienności ceny w wyznaczonym przedziale przy minimalnym koszcie premii netto.

Uzupełnieniem tego zestawu są swapy towarowe. Pozwalają one na wymianę zmiennej ceny rynkowej na stałą cenę kontraktową bez konieczności fizycznej dostawy gazu. Jest to czysto finansowe narzędzie, które ułatwia stabilizację przepływów pieniężnych, szczególnie w dużych grupach kapitałowych operujących na wielu rynkach jednocześnie.

Hedging gazu a spekulacja – jak bezpiecznie zarządzać ryzykiem?

W profesjonalnym obrocie towarowym granica między zabezpieczaniem a spekulacją jest precyzyjnie zdefiniowana przez cel podejmowanych działań. Instrumenty pochodne na rynku gazu w rękach managera finansowego powinny pełnić funkcję stabilizatora, którego zadaniem jest ochrona istniejącego modelu biznesowego przed niekorzystnymi zmianami cen. Hedging polega na neutralizowaniu ryzyka, podczas gdy spekulacja dąży do osiągnięcia zysku poprzez celowe wystawianie się na to ryzyko. W dobie strukturalnej zmienności rynku, która cechuje rok 2026, fundamentalne znaczenie ma zachowanie dyscypliny operacyjnej i trzymanie się strategii opartej na realnych potrzebach produkcyjnych zakładu.

Podstawowym paradygmatem bezpiecznego zarządzania jest zasada 1:1. Oznacza ona, że wolumen zakupionych instrumentów finansowych musi ściśle odpowiadać planowanemu zużyciu surowca w określonym przedziale czasowym. Odstępstwo od tej reguły prowadzi do zjawiska over-hedgingu, które staje się szczególnie niebezpieczne w sytuacjach nieplanowanych przestojów produkcyjnych lub spadku popytu na wyroby gotowe. W takim scenariuszu firma pozostaje z otwartymi kontraktami na gaz, którego nie potrzebuje, co wymusza ich odsprzedaż po aktualnych cenach rynkowych, generując potencjalnie wysokie straty finansowe. Dlatego też polityka zarządzania ryzykiem energetycznym powinna być integralną częścią struktury korporacyjnej, zatwierdzaną na poziomie zarządu.

Najczęstsze błędy CFO w stosowaniu derywatów

Analiza procesów decyzyjnych w przedsiębiorstwach wskazuje na powtarzające się błędy, które obniżają efektywność zabezpieczeń. Jednym z nich jest brak dywersyfikacji momentów wejścia w pozycję. Kupowanie całego wolumenu na dany rok w jednej transakcji naraża firmę na ryzyko trafienia w lokalny szczyt cenowy. Kolejnym wyzwaniem jest niedoszacowanie kosztów depozytów zabezpieczających w kontraktach futures, co w okresach gwałtownych wzrostów cen może doprowadzić do kryzysu płynności. Należy również pamiętać o silnej korelacji między cenami błękitnego paliwa a cenami uprawnień do emisji CO2 (EUA), ponieważ ignorowanie tego powiązania uniemożliwia pełną optymalizację kosztów energii.

Budowa bezpiecznej polityki zakupowej

Skuteczna strategia wymaga wdrożenia sztywnych ram operacyjnych. Niezbędne jest wyznaczenie poziomów stop-loss dla budżetu energetycznego, czyli punktów krytycznych, po przekroczeniu których następuje automatyczne domknięcie pozycji zabezpieczającej. Zaleca się również określenie maksymalnego procentu wolumenu podlegającego zabezpieczeniu, co pozostawia margines elastyczności na wypadek zmian w planach produkcyjnych. Regularny przegląd portfela derywatów, wspierany przez rzetelny moduł budżetowania mediów, pozwala na bieżąco korygować założenia w oparciu o aktualne dane rynkowe i prognozy fundamentalne, co minimalizuje ryzyko błędnych decyzji zakupowych.

Jak zintegrować instrumenty pochodne ze strategią zakupową firmy?

Skuteczna integracja narzędzi finansowych z procesami operacyjnymi wymaga odejścia od traktowania zakupów energii jako izolowanego kosztu administracyjnego. Fundamentem nowoczesnego podejścia jest precyzyjna analiza profilu zużycia gazu, która wyznacza ramy dla doboru konkretnych rozwiązań. Instrumenty pochodne na rynku gazu nie powinny być kupowane w oderwaniu od realnych potrzeb zakładu. Zamiast tego muszą stanowić precyzyjną odpowiedź na zidentyfikowane ryzyka wolumenowe i cenowe. Monitorowanie efektywności tych działań ułatwiają profesjonalne dashboardy KPI, które pozwalają kadrze zarządzającej na bieżąco oceniać, w jakim stopniu przyjęte zabezpieczenia realizują założone cele budżetowe.

W 2026 roku kluczowe staje się płynne łączenie zakupów na rynku SPOT z kontraktami terminowymi. Taka hybrydowa strategia pozwala czerpać korzyści z chwilowych spadków cen przy jednoczesnym zachowaniu bezpiecznej bazy kosztowej. Transparentność tych procesów zapewniają raporty 360 stopni. Stanowią one niezbędne narzędzie komunikacji z zarządem, prezentując nie tylko stan aktualnych pozycji, ale także ich wpływ na przyszłą rentowność przedsiębiorstwa.

Analiza portfela zakupowego 70/30

Jednym z najbardziej efektywnych modeli zarządzania ryzykiem jest strategia portfelowa 70/30. Zakłada ona zabezpieczenie 70% planowanego wolumenu poprzez kontrakty forward lub futures, co gwarantuje stabilność operacyjną. Pozostałe 30% zapotrzebowania pozostaje otwarte na rynek bieżący, co umożliwia elastyczne reagowanie na zmienność cenową i optymalizację kosztów w okresach nadpodaży surowca. W obliczu prognozowanego na drugą połowę lat 20. wzrostu globalnej podaży LNG, sztywne trzymanie się stałych proporcji może być jednak nieoptymalne. Wykorzystując zaawansowane predykcje modelu exMetrix, managerowie mogą dynamicznie modyfikować te udziały, zwiększając ekspozycję na rynek SPOT w momentach prognozowanych trendów spadkowych.

Budowa budżetu mediów w oparciu o instrumenty pochodne

Prawidłowo wdrożone instrumenty pochodne na rynku gazu pozwalają na niemal całkowitą eliminację negatywnych odchyleń budżetowych. Dzięki zablokowaniu ceny surowca możliwe jest przeniesienie stałych kosztów energii bezpośrednio do arkuszy kalkulacyjnych produktów końcowych. Takie podejście stabilizuje marżę i ułatwia prowadzenie polityki sprzedażowej w długim terminie. Aby proces ten był w pełni efektywny, niezbędne jest wsparcie technologiczne. Automatyczny system alertów rynkowych pozwala natychmiast reagować na pojawiające się okazje cenowe, które mieszczą się w założonych ramach budżetowych. Jeśli chcesz sprawdzić, jak te narzędzia mogą wesprzeć Twoją firmę, sprawdź nasz Dashboard KPI Energetycznych i zacznij zarządzać energią w sposób analityczny.

Wdrożenie tak opisanej strategii wymaga systematyczności i dostępu do rzetelnych danych. Integracja derywatów z modułem budżetowania mediów sprawia, że każda decyzja zakupowa jest poparta analizą opłacalności, a nie jedynie subiektywnym przeczuciem co do kierunku zmian rynkowych.

Optymalizacja momentu transakcji dzięki platformie EnergoStrateg

W realiach współczesnego rynku energii wybór konkretnego dostawcy surowca ma znaczenie drugorzędne w porównaniu z precyzyjnym określeniem momentu zawarcia transakcji. Marże handlowe oferowane przez firmy obrotu są zazwyczaj do siebie zbliżone, podczas gdy wahania cen giełdowych w skali zaledwie jednego miesiąca mogą drastycznie zmienić rentowność produkcji. Profesjonalne instrumenty pochodne na rynku gazu wymagają zatem wsparcia analitycznego, które pozwoli wskazać optymalne okno transakcyjne. Platforma EnergoStrateg dostarcza kadrze finansowej narzędzi niezbędnych do przejścia od zakupów reaktywnych do proaktywnego budowania przewagi kosztowej, co w praktyce pozwala na redukcję wydatków o 10 do 15% dzięki unikaniu zakupów w lokalnych szczytach cenowych.

Predykcja cen gazu exMetrix – Twoja przewaga rynkowa

Fundamentem skutecznego zarządzania ryzykiem w 2026 roku są zaawansowane algorytmy sztucznej inteligencji. System exMetrix analizuje setki zmiennych makroekonomicznych, w tym logistykę globalnych dostaw LNG, prognozy meteorologiczne oraz zmiany w europejskiej polityce klimatycznej. W nowej rzeczywistości rynkowej, gdzie elastyczność dostaw rurociągowych została zastąpiona przez globalną dynamikę gazu skroplonego, tradycyjne metody analizy technicznej okazują się niewystarczające. Prognozy exMetrix oferują wysoką sprawdzalność zarówno w horyzoncie krótkoterminowym, jak i wieloletnim, co pozwala CFO na podejmowanie decyzji o zawarciu kontraktów forward w oparciu o twarde dane matematyczne. Porównanie wyników strategii wspieranej przez AI z zakupami opartymi na intuicji wykazuje znaczącą poprawę stabilności budżetowej i wymierną optymalizację kosztu jednostkowego paliwa.

EnergoStrateg jako centrum dowodzenia kosztami mediów

Platforma EnergoStrateg pełni rolę zintegrowanego centrum operacyjnego, które łączy świat finansowych instrumentów pochodnych z rzeczywistością operacyjną zakładu. System umożliwia automatyczną integrację danych o otwartych pozycjach zabezpieczających z faktycznie otrzymywanymi fakturami za paliwo gazowe. Dzięki temu proces monitorowania oszczędności wygenerowanych poprzez hedging staje się transparentny i nie wymaga czasochłonnej obróbki danych w arkuszach kalkulacyjnych.

Kluczowe funkcjonalności wspierające kadrę zarządzającą obejmują:

• Automatyczne raportowanie efektywności portfela derywatów w relacji do cen rynkowych SPOT.
• Wizualizację wpływu zabezpieczeń na prognozowaną marżę produktów końcowych.
• System alertów rynkowych informujący o osiągnięciu przez rynek poziomów docelowych zdefiniowanych w polityce ryzyka.

Zapraszamy do kontaktu w celu umówienia bezpłatnej prezentacji możliwości systemu, podczas której nasi eksperci zaprezentują, jak wdrożyć te rozwiązania w specyficznych uwarunkowaniach Twojego przedsiębiorstwa. Sprawdź, jak EnergoStrateg optymalizuje zakupy gazu w przemyśle i zyskaj pełną kontrolę nad budżetem energetycznym swojej firmy.

Budowa odporności energetycznej przedsiębiorstwa w 2026 roku

Zarządzanie kosztami mediów w obliczu globalnej zmienności wymaga odejścia od metod reaktywnych na rzecz rzetelnej analityki danych i planowania strategicznego. Skuteczne wdrożenie rozwiązań, jakimi są instrumenty pochodne na rynku gazu, pozwala nie tylko na stabilizację budżetu operacyjnego, ale przede wszystkim na ochronę marży przed nieprzewidywalnymi wahaniami kursów giełdowych. Kluczem do sukcesu pozostaje integracja wiedzy o derywatach z zaawansowanymi narzędziami predykcyjnymi, które precyzyjnie wskazują optymalne momenty na zabezpieczenie pozycji terminowych.

Dzięki kompleksowemu wsparciu strategicznemu Energo-Mix oraz wykorzystaniu prognoz opartych na modelu exMetrix, Twoja firma zyskuje narzędzia do budowania realnej przewagi rynkowej. Precyzyjne planowanie zakupów umożliwia redukcję wydatków na media o 10-15% rocznie, co bezpośrednio przekłada się na stabilność finansową całej organizacji. Wykorzystanie nowoczesnych dashboardów KPI sprawia, że każda decyzja zakupowa staje się merytorycznie uzasadniona i odporna na rynkową przypadkowość. Zachęcamy do wdrożenia procesów, które przekształcą wyzwania energetyczne w przewidywalny element strategii rozwoju Twojego zakładu.

Zredukuj koszty gazu o 15% – umów prezentację platformy EnergoStrateg

Często zadawane pytania

Czy instrumenty pochodne na gaz są bezpieczne dla średnich firm?

Tak, instrumenty pochodne na rynku gazu są bezpieczne pod warunkiem, że są wykorzystywane w celach zabezpieczających (hedging), a nie spekulacyjnych. Kluczem do zachowania bezpieczeństwa finansowego jest ścisłe stosowanie zasady 1:1, czyli dopasowanie wolumenu kontraktów finansowych do realnego zapotrzebowania zakładu produkcyjnego. Takie podejście chroni marżę operacyjną przed niekontrolowanymi wzrostami kosztów energii, co jest kluczowe w obliczu zmienności rynkowej prognozowanej na 2026 rok.

Jak zacząć stosować hedging gazu bez posiadania własnego działu analiz?

Rozpoczęcie procesów zabezpieczających nie wymaga budowy wewnętrznych struktur analitycznych, ponieważ można skorzystać z gotowych rozwiązań technologicznych i doradztwa zewnętrznego. Platformy takie jak EnergoStrateg dostarczają gotowe prognozy rynkowe oraz systemy alertów, które wspierają kadrę finansową w podejmowaniu decyzji. Dzięki temu zarządzanie ryzykiem opiera się na twardych danych i zaawansowanych modelach matematycznych bez konieczności zatrudniania wyspecjalizowanych analityków giełdowych.

Jaka jest różnica między kontraktem forward a futures na gaz?

Kontrakt forward jest umową niestandaryzowaną, zawieraną na rynku pozagiełdowym (OTC), co pozwala na precyzyjne dopasowanie warunków dostawy do specyfiki firmy. Kontrakt futures to standaryzowany instrument giełdowy, którego obrót odbywa się na parkietach takich jak Towarowa Giełda Energii. Futures podlegają codziennemu rozliczaniu zysków i strat przez izbę rozliczeniową, co wymaga utrzymywania depozytów zabezpieczających, ale zapewnia najwyższy poziom bezpieczeństwa obrotu.

Ile kosztuje obsługa instrumentów pochodnych na rynku gazu?

Koszty obsługi transakcji obejmują prowizje domów maklerskich lub banków, marże transakcyjne oraz ewentualne opłaty za dostęp do systemów analitycznych. W przypadku instrumentów giełdowych należy uwzględnić również koszt kapitału zaangażowanego w depozyty zabezpieczające. Nakłady te są zazwyczaj wielokrotnie niższe niż potencjalne straty wynikające z braku ochrony przed gwałtownymi skokami cen surowca na rynku SPOT.

Czy muszę mieć specjalną koncesję, aby kupować derywaty gazowe?

Przedsiębiorstwa, które kupują instrumenty pochodne na rynku gazu wyłącznie na własne potrzeby w celu zabezpieczenia ceny zużywanego surowca, nie muszą posiadać koncesji na obrót paliwami gazowymi. Wymagane jest jedynie podpisanie stosownych umów ramowych z instytucjami finansowymi lub domami maklerskimi. Procedura ta jest standardowym elementem wdrażania profesjonalnej polityki zakupowej w sektorze przemysłowym.

Jak model exMetrix pomaga w wyborze instrumentu pochodnego?

Model exMetrix wykorzystuje algorytmy sztucznej inteligencji do analizy setek zmiennych makroekonomicznych, co pozwala na identyfikację optymalnych momentów zawarcia transakcji. Dzięki precyzyjnym prognozom cenowym system podpowiada, czy aktualna sytuacja rynkowa sprzyja zawieraniu sztywnych kontraktów terminowych, czy też bezpieczniejszym rozwiązaniem będzie zakup elastycznych opcji. Narzędzie to eliminuje subiektywizm i intuicję z procesu decyzyjnego.

Co się stanie, jeśli cena gazu spadnie poniżej ceny w moim kontrakcie terminowym?

W sytuacji spadku cen rynkowych firma pozostaje zobowiązana do zakupu gazu po cenie ustalonej w kontrakcie, co jest kosztem uzyskania gwarancji stabilności budżetowej. Aby uniknąć poczucia utraconych korzyści, profesjonalne strategie zakładają zabezpieczanie około 70 procent wolumenu, co pozwala na dokupowanie pozostałej części gazu po niższych cenach bieżących. Hedging ma na celu stabilizację kosztów, a nie gwarancję najniższej możliwej ceny w każdym scenariuszu rynkowym.

Czy derywaty na gaz można łączyć z zakupami energii elektrycznej?

Tak, integracja zarządzania ryzykiem cenowym dla gazu i energii elektrycznej jest zalecaną praktyką w ramach spójnej strategii energetycznej firmy. Ceny obu tych mediów są ze sobą silnie skorelowane, więc wspólne zarządzanie portfelem pozwala na lepszą optymalizację całkowitych kosztów mediów. Wykorzystanie Dashboardu KPI Energetycznych umożliwia monitorowanie wszystkich pozycji zabezpieczających w jednym miejscu, co ułatwia raportowanie do zarządu.